خانه - استانبول - جاهای دیدنی استانبول - آشنایی با آب انبار باسیلیکا استانبول

آشنایی با آب انبار باسیلیکا استانبول

شاید اگر این موضوع را هم مورد توجه قرار دهیم کهآب خزانه باسیلیکا استانبول، یکی از شالوده های نوین و با شکوه دارالملک ترکیه منظور می شود که در بخش جنوب غرب مسجد ایا صوفیه واقع شده است. آب مخزن باسیلیکا به اجازه ژوستینیانوس اول، امپراطور دوران بیزانس که بین سال های ۵۶۵-۵۲۷ میلادی می زیسته است، مخلوق شده است. در ادامه در مطلب جاهای دیدنی استانبول در مورد آشنایی با آب انبار باسیلیکا استانبول بیشتر می گوییم.

این آب خزانه زیر آسمانی افزون بزرگ، بین اهالی ترکیه به «یره باتان سیسترن» شهیر است و این وجه نام نهادن را به دلیل وجود ستون های مرمری زیاد در زیر زمین است. همچنین، به دلیل اینکه، مکانی که آب خزانه قرار دارد، قبلا باسیلیکا یا کلیسایی باستانی وجود داشته است، به همین روی به آن، به انگلیسی بایسلیکا سیسترن نیز می گویند. در امتداد با الی گشت معشوق شوید:

آب مخزن باسیلیکا، طولش ۱۴۰ متر و عرضش ۷۰ متر است. برای رفتن به این آب انبار، می لازم ۵۲ پله را به زیر سطح زمین برویم. این مخزن آبی، ۳۳۶ ستون بزرگ را در خود جای داده است و هر یک از ستون های فوق الذکر ۹ متر حاصل دارند. گزند تفرق این ستون ها از یکدیگر ۴٫۸۰ متر است و ۱۲ ردیف از این ستون ها در آب خزانه باسیلیکا قرار دارد. هر ریف مزبور، مجموعا دارای ۲۸ ستون است. خیلی از ستون های بکار رفته در این آب انبار، به نظر می آید که از بنیاد قرار های دیرینه به این مکان آورده شده است و مرمرهای آن از گونه ها جوراجور این سنگ است.

سر این ستون ها، در بعضی از آنها سجیه های مختلفی دارند. نود و هشت تای این ستون ها از سبکی نامیده معین به کورینسیان برخوردارند و برخی دیگر سبک دورین را به ذهن متبادر می کنند. این آب انبارها، حصار های آجری به طول ۴٫۸۰ متر دارند. کف آب سیلو باسیلیکا، از آجر فرش شده است و روی آن را با ملاتی از آجر پوشانده اند. آب سیلو مورد نظر، گنجایش توشه آبی در حدود ۱۰۰۰۰۰ تن را در خود دارد و مساحت کل آن به ۹۸۰۰ متر مربع می رسد.

سرستون های مدوسا

غیر از کیل معدودی از ستون های این آب سیلو که اریبی و شیار دار هستند، اکثر آنها به شکل عماد سیلندر ایی می باشند. دو ستون که سر ستون هایی مدوسایی دارند و برای تحمل فشار دو ستون دیگر در گوشه شمال غرب آب خزانه قرار نژند اند، آثار هنری قابل تاملی از عهد احوال شاهنشاهی استبدادی و جمهوری قوم به سلطنت روم دیرینه منظور می شوند. چیزی که توجه گردشگران را اضافه به سوی خود جلب می کند، این است که هنوز که هنوز است فاحش نشده است این سر ستون های منسوب به مدوسا، از کجا به این مکان، آورده شده اند. این گونه پنداشته می شود که این سر ستون های زیبا، در آن دوران، برای پاس ستون هایی که ماقبل و بعدتر گفته شد، به این این موضع و آنجا آورده شده است. ولی چنین ادعایی، راه جلوی صوت اطلاع را در مورد افسانه های بی اساس به این سر ستون ها را نبسته است و همچنان نظرات واریته گوناگون شدن در این باره، از سوی برخی ارائه می شود.

همانطور که از داستان های کهن بر می آید، مدوسا یکی از سه هیولای بوده که به شکل زنی ترسناک بوده است که در دنیای زیر آسمانی در قصه و تاریخ های یونانی از آنها سخن رجیم شده است. سر ستون مدوسا که به شکل مار است، یکی از این سه باجی قلمداد می شود که دارای قدرتی است که می تواند افرادی که به سمتش خیره می شوند به شکل هیولایی شبیه خود دگرگونی کند. بر همین اساس است که از چهره سازی های گورگونی و تصویر های غول پیکر شکل، برای نگهداری از بناهای بیش عظیم و بناهای خاص کاربرد می کرده اند. به نظر می رسد که بهره گیری از سر ستون مدوسا در آب مخزن باسیلیکا به همین طرح آهنگ و برای مواظبت از این مکان بوده است.

بر اساس اسطوره ای دیگر، مدوسا عذرت تازگی بوده است که به داشتن چشمانی سیاه، گیسوانی بلند و بدنی خوش فرم بسیارغره می شده است. او عاشق پرسئوس، پسر زئوس در قصه و تاریخ های یونان نوین بوده است. در همین حال نیز، آتنا عاشق همین اعتبار موهوم و واقعی بوده و این مبحث ملودی اصلی مدوسا را زیاد بدخلق می کرده است. به همین دلیل، آتنا موهای مدوسا را به شکل مار در می آورد. از این به بعد، هر کسی که به طور تصادفتصادف s نگاهش به مدوسا می افتاد، تبدل به هیولایی زن معتاد شاباجی شبیه می شد.

از این رو، سر ستون های مدوسا روی دستگیره های شمشیرهای دوران بیزانس حکاکی می شد و به صورت برعکس روی ستون ها، نقش ها می بستند. چون افرادی موهوم و واقعی پرست بودند و فکر می کردند رهگذران در صورتی که نگاهشان به این ستون ها بیفتد، ممکن است دگرگونی به گورگون شوند. بر طبق، افسانه ایی دیگر، مدوسا با نگاه کردن به دوجانب خود، خود را گورگون می کرد. به همین دلیل، نقش پیکر تندیس سازی که چنین اعتبار داستان ایی را می ساخت، او را به سه حالت متنوع طراحی و درست می کرد که این گونه طرح ریزی کردن نیز باز دلبستگی داشت که نور از چه جهتی بر تصویر فوق الذکر شلال می شود.

آب آنبار باسیلیکا در ادوار جوراجور که به زمان حاضر نیز وسع ثروت می یابد، چندیت بار مرمت و دوبارگی شده است. برای مثال، در زمان امیر احمد سوم حدود سال ۱۷۲۳ میلادی، بوسیله معماری به نام کایسریلی مهمت آقا مورد بازآفرینی مجدد قرار گرفت که دورانی همزمان روبرو شونده با سلطنتی عثمانیان بود. بار دیگر نیز، در خلق امیری شاه عبدالحمید دوم که بین ۱۸۷۶ تا ۱۹۰۹ میلادی بوده است، گریبانگیر تعمیرات ریشه ای قرار گرفت. هشت ستون در مستوی گردوخاک خراب شمال شرقی به سمت بخش میانی آب سیلو سیلیکا وجود دارد. این ستون ها در زمان آفرینش مجدد توبه کردن های مجدد در  سال های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۰ در معرض خطر شکسته شدن قرار داشتند.

به همین خاطر، پیرامون هر یک از آنها را لایه ضخیمی از سیمان  گرفتند. همین امر باعث از بین رفتن ظاهر قبلی این ستون ها شد. در حال شاهنشاهی استبدادی و جمهوری قریب به سلطنت بیزانس، آب انبار باسیلیکا برای آسوده خاطر آب مورد نیاز مردم و دیگر احتیاجات این سلطنتی مورد مصرف قرار می گرفت. بعد از فتح قسطنطنیه یا استانبول مد تازه در سال ۱۴۵۳ بوسیله عثمانیها، تا چند وقت از این آب انبار استعمال شد و آب پس انداز شده در آن به قصر توپکاپی رسول می شد، جاییکه محل تحکیم امپراتور عثمانی بود. ولی از آن رو که شهروندان عثمانی آب روان را به آب تتمه تقدم می دادند، براین اساس اثاث را برای دسترسی به آب روان با آماده سازی تجهیزاتی در توان مهندسی آن روز مهیا کردند.

مطلب پیشنهادی

آثار تاریخی استانبول

استانبول، شهر آثار تاریخی

آمار گردشگران خارجی در ترکیه  ، بطور قابل ملاحظه ای، بین سال های ۲۰۰۲ و …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *